Віншаванне з юбілейнымі датамі ў Філіяле »Гроднааблгідрамет " – гэта вельмі важная традыцыя ў калектыве. Учора прымала віншаванні з юбілейнай датай дня нараджэння, 40-годдзем, тэхнік-метэаролаг метэаралагічнай станцыі Ашмяны, Матылевіч Алена Іосіфаўна. Шмат цёплых слоў і пажаданняў моцнага здароўя, невычэрпнай бадзёрасці духу, выдатнага настрою і дабрабыту ва ўсіх справах прагучала ад калег па працы і прафсаюзнага камітэта. Вядома, не абышлося і без прыемных сюрпрызаў — юбіляру ўручылі кветкі і памятны падарунак. Алена Іосіфаўна, мы яшчэ раз віншуем Вас са святам! Хай кожны дзень прыносіць толькі радасць, а надвор'е ў вашым доме заўсёды будзе яснай і сонечнай. Дзякуй за вашу працу!

АДЗІНЫ ДЗЕНЬ ІНФАРМАВАННЯ Ў ФІЛІЯЛЕ «ГРОДНААБГІДРАМЕТ» ЭКАЛАГІЧНАЯ КУЛЬТУРА – АДКАЗНАСЦЬ КОЖНАГА  Экалогія пачынаецца з нас: вынікі Адзінага дня інфармавання ў «Гроднааблгідрамеце». Мы абвыклі лічыць чыстае паветра, празрыстую ваду ў азёрах і зялёныя лясы чымсьці само сабой якія разумеюцца. Аднак для многіх жыхароў планеты гэта даўно стала недазваляльнай раскошай: там, дзе экалагічная сітуацыя крытычная, людзі вымушаны насіць рэспіратары, а замест прагнозу надвор'я штодзень сачыць за ўзроўнем таксічных прымешак у атмасферы. Для нас жа беражлівыя адносіны да прыроды - гэта не проста прыгожая фраза, а пытанне асабістай адказнасці і заклад камфортнага жыцця. Каб захаваць гэтае багацце для будучых пакаленняў, экалагічная культура павінна стаць натуральнай часткай нашага паўсядзённага выбару. 20 жніўня 2026 года ў філіяле "Гроднааблгідрамет" адбыўся Адзіны дзень інфармавання, прысвечаны гэтай важнай тэме. У якасці эксперта перад калектывам выступіла начальнік аддзела маніторынгу навакольнага асяроддзя Наталля Уладзіміраўна Талочка. У сваім выступленні яна падрабязна спынілася на тым, як менавіта спецыялісты адсочваюць стан экасістэм нашага рэгіёна. Наталля Уладзіміраўна расказала аб сучасных метадах кантролю якасці атмасфернага паветра, водных аб'ектаў і сцёкавых вод, падкрэсліўшы, што за кожнай лічбай у справаздачах стаіць карпатлівая работа па забеспячэнню экалагічнай бяспекі нашага краю. Сустрэча яшчэ раз нагадала супрацоўнікам: прафесійны ўклад кожнага спецыяліста філіяла - гэта падмурак, на якім будуецца здаровае і бяспечнае асяроддзе для ўсіх нас. Бо экалагічная культура - гэта не толькі глабальныя ініцыятывы або маштабныя дзяржаўныя праграмы. Яна пачынаецца з малога: са звычкі рацыянальна выкарыстоўваць рэсурсы ў сваёй жыццядзейнасці, з усвядомленага падыходу да сартаванні адходаў і з разумення таго, як нашы штодзённыя дзеянні ўплываюць на далікатны прыродны баланс. У сценах «Гроднааблгідрамета», дзе кожны супрацоўнік штодня сутыкаецца са звесткамі аб стане навакольнага асяроддзя, гэтае ўсведамленне набывае асаблівую глыбіню. Мы не проста назіральнікі - мы тыя, хто трымае руку на пульсе экасістэмы рэгіёну. Завяршаючы мерапрыемства, Наталля Уладзіміраўна падкрэсліла, што экалагічная адказнасць - гэта бесперапынны працэс навучання і ўдасканалення. Укараненне новых тэхналогій маніторынгу, павышэнне дакладнасці прагнозаў і адкрытасць інфармацыі - вось тыя інструменты, якія дазваляюць нам не толькі фіксаваць змены, але і прадухіляць негатыўныя сцэнары.

У Філіяле «Гроднааблгідрамет» прайшла сустрэча са старшынёй Кастрычніцкай раённай арганізацыі АСВОД г.Гродна Варанковай Марыяй Іванаўнай, прысвечаная пытанням бяспекі на вадзе. Тэма размовы была сур'ёзнай і жыццёва важнай: «ОСВОД папярэджвае: вада памылак не даруе». У ходзе гутаркі Марыя Іванаўна нагадала калектыву аб правілах паводзін на вадаёмах, важнасці захавання мер засцярогі і алгарытмах дзеянняў у экстранных сітуацыях. Асаблівая ўвага была ўдзелена таму, што нават вопытныя плаўцы не застрахаваны ад выпадковасцяў, таму адказнае стаўленне да ўласнай бяспекі — залог захавання жыцця. Марыя Іванаўна распавяла нам не проста сухія правілы, а рэальныя прыклады таго, як важна захоўваць пільнасць на адпачынку ля вадаёмаў. Нагадваем усім: будзьце асцярожныя і беражыце сябе. Хай адпачынак ля вады прыносіць толькі радасць  

Ліпень выдаўся ўмерана-халодным па тэмпературным рэжыме, з сярэдняй тэмпературай паветра на 1°С ніжэй за кліматычную норму і з колькасцю ападкаў, якая перавышае норму ў паўтара раза. З 1945 года назіранняў такі вільготны ліпень адзначаецца 16 разоў. Адхіленне сярэдняй тэмпературы паветра ліпеня ад кліматычнай нормы па Гродненскай вобласці за перыяд 1991-2026 гг. Сярэдняя тэмпература паветра першай і трэцяй дэкады была халаднейшай за норму на 2°С. Цепла было ў другой дэкадзе месяца, на 1,2°С вышэй за кліматычную норму. Максімальная тэмпература паветра адзначана на АС Ваўкавыск 1 ліпеня і склала +35,7°С. Мінімальная тэмпература паветра зарэгістравана на АМС Навасёлкі 29 ліпеня і склала +7,5°С. Па поўдні вобласці выпала найменш ападкаў – 97 або 113% кліматычнай нормы, на астатняй частцы тэрыторыі колькасць ападкаў, якія выпалі, адзначалася ў межах ад 127 мм да 175 мм або 156-167% месячнай нормы. На працягу месяца адзначаліся ліўневыя дажджы рознай інтэнсіўнасці, суправаджаліся навальніцамі, у асобных раёнах градам. Месцамі па вобласці яны былі моцнымі, колькасцю за 12 гадзін і менш ад 15 да 24 мм (неспрыяльная гідраметэаралагічная з'ява). Па вобласці за месяц адзначалася ад 1 да 6 дзён з моцным ветрам, парывамі больш за 15-20 м/с. Максімальная хуткасць ветру (24 м/с) была зарэгістравана на авіяцыйнай метэаралагічнай станцыі грамадзянскай Гродна 27 ліпеня.

13 жніўня калектыў Філіяла  «Гроднааблгідрамет" сабраўся, каб павіншаваць Алену Клімовіч, вядучага інжынера-метэаролага з уражлівай датай — 30-годдзем працы ў гідраметэаралагічнай службе. Пачала сваю працоўную дзейнасць у гідраметэаралагічнай службе Алена Клімовіч у 19 гадовым узросце на пасадзе радыёаператара авіяцыйнай метэаралагічнай станцыі грамадзянскай Гродна. З тых часоў метэаралогія стала справай  яе жыцця. Імкненне да ведаў і прафесійны рост прывялі яе да дыплома Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага гідраметэаралагічнага універсітэта, які яна атрымала ў 2009 годзе, паспяхова сумяшчаючы вучобу з працай. За тры дзесяцігоддзі Алена прайшла шлях ад тэхніка-метэаролага АМСГ Гродна да вядучага інжынера-метэаролага філіяла, назапасіўшы каласальны вопыт, якім сёння шчодра дзеліцца з маладым пакаленнем спецыялістаў. Калегі ведаюць яе як чалавека выключнай адказнасці і добрасумленнасці, для якога прафесіяналізм заўсёды стаіць на першым месцы.  Начальнік філіяла Дзмітрый Скаскевіч, уручаючы Алене Алегаўне кветкі і віншавальны адрас, адзначыў, што такая адданасць прафесіі выклікае шчырую павагу. Ён падзякаваў ёй за шматгадовую працу і пажадаў невычэрпнай энергіі, моцнага здароўя і новых поспехаў.  

Штогод 10 жніўня свет адзначае Міжнародны дзень біядызеля. Гэтая дата выбрана невыпадкова: менавіта 10 жніўня 1893 года нямецкі інжынер Рудольф Дызель упершыню паспяхова запусціў свой рухавік на арахісавым алеі. Хоць сёння мы прывыклі да нафтавага дызеля, гісторыя зрабіла поўны круг, вярнуўшы нас да ідэі выкарыстання раслінных рэсурсаў для руху транспарту. Біядызель — гэта экалагічна чыстае паліва, якое атрымліваюць з аднаўляльных крыніц: раслінных алеяў (рапсавага, соевага, сланечнікавага), адпрацаваных харчовых тлушчаў ці нават водарасцяў. У працэсе хімічнай рэакцыі (пераэтэрыфікацыі) тлушчы ператвараюцца ў метылавыя эфіры, якія па сваіх фізіка-хімічных уласцівасцях максімальна блізкія да звычайнага дызельнага паліва. Галоўны аргумент на карысць біядызеля — яго ўклад у захаванне клімату і здароўя чалавека. Зніжэнне вугляроднага следу. У адрозненне ад выкапнёвага паліва, якое вызваляе вуглярод, «закансерваваны» пад зямлёй мільёны гадоў таму, біядызель працуе ў межах кароткага вугляроднага цыкла. Расліны, з якіх робяць паліва, паглынаюць CO2 з атмасферы ў працэсе росту. Пры згаранні біядызеля выдзяляецца прыкладна столькі ж вуглякіслага газу, колькі расліна паглынула пры жыцці. Гэта робіць яго практычна вугляродна-нейтральным. Выкарыстанне біядызеля значна зніжае выкіды шкодных рэчываў. Даследаванні паказваюць, што пераход на біядызель скарачае выкіды цвёрдых часціц (сажы) на 30–50%, а таксама істотна памяншае ўтрыманне аксідаў серы і монааксіду вугляроду. Гэта крытычна важна для жыхароў мегаполісаў, дзе якасць паветра напрамую ўплывае на ўзровень рэспіраторных захворванняў. Біяраскладальнасць. У выпадку выпадковага разліву біядызель не наносіць такой катастрафічнай шкоды глебе і вадаёмам, як нафта. Ён раскладаецца мікраарганізмамі на працягу некалькіх тыдняў, не ператвараючыся ў «вечнае» забруджванне. Нягледзячы на відавочныя плюсы, біядызель не з’яўляецца «чароўнай таблеткай». У яго ёсць свае абмежаванні: Канкурэнцыя з харчаваннем. Калі для вытворчасці паліва выкарыстоўваюцца ворныя землі, прыдатныя для вырошчвання ежы, гэта можа прывесці да росту цэн на прадукты харчавання. Таму сёння вучоныя робяць стаўку на «біядызель другога пакалення» — з адходаў сельскай гаспадаркі і выкарыстанага фрыцюрнага алею. Энергазатратнасць вытворчасці. Працэс перапрацоўкі сыравіны ў паліва патрабуе энергіі. Калі гэтая энергія бярэцца з неэкалагічных крыніц, агульная эфектыўнасць біядызеля зніжаецца. Тэхнічныя нюансы. Біядызель валодае больш высокай глейкасцю і можа быць агрэсіўным да некаторых відаў гумы і пластыку ў старых рухавіках. Акрамя таго, ён хутчэй гусцее пры нізкіх тэмпературах, што патрабуе выкарыстання спецыяльных прысадак у паўночных шыротах. Міжнародны дзень біядызеля — гэта нагода задумацца пра тое, як мы спажываем энергію. Біядызель сёння — гэта не замена ўсёй нафтавай прамысловасці, а важны элемент «энергетычнага міксу». Ён ідэальна падыходзіць для цяжкага транспарту, авіяцыі і марскіх суднаў, дзе электрыфікацыя пакуль што ўскладненая з-за вагі акумулятараў.   Развіццё тэхналогій вытворчасці біядызеля з водарасцяў і цэлюлозных адходаў адкрывае новыя гарызонты. Гэтыя метады дазваляюць атрымліваць паліва, не займаючы пасяўныя плошчы і не канкуруючы з харчовай прамысловасцю. Больш за тое, біядызель валодае выдатнымі змазвальнымі ўласцівасцямі, што падаўжае тэрмін службы паліўнай апаратуры сучасных рухавікоў. Гэта робіць яго не проста «экалагічным дадаткам», а высакаякасным кампанентам, здольным палепшыць працу тэхнікі. Пераход на «зялёнае» паліва — гэта не толькі тэхналагічны выклік, але і пытанне нашай адказнасці перад будучымі пакаленнямі. Кожны літр біядызеля, заліты ў бак, — гэта маленькі крок да таго, каб неба над нашымі гарадамі стала празрысцейшым, а кліматычныя змены — менш катастрафічнымі. У гэты дзень важна памятаць: шлях да ўстойлівага развіцця ляжыць праз інавацыі, якія гарманічна ўпісваюцца ў прыродныя цыклы. Біядызель нагадвае нам, што прырода ўжо дала нам усе неабходныя інструменты для руху наперад — нам толькі трэба навучыцца выкарыстоўваць іх з розумам і клопатам пра планету.

У Філіяле «Гроднааблгідрамет» у рамках Года беларускай жанчыны арганізавана фотавыстаўка «Прафесія, якой я ганаруся».  Экспазіцыя прысвечана супрацоўніцам філіяла, якія штодзённа нясуць сваю прафесійную вахту. Сёння беларуска — гэта не толькі захавальніца хатняга ачага, але і высакакласны спецыяліст у самых розных сферах. У гідраметэаралагічнай службе працуюць жанчыны розных спецыяльнасцей. Адны праводзяць метэаралагічныя назіранні, ажыццяўляюць маніторынг навакольнага асяроддзя і тэхнічнае забеспячэнне аб'ектаў,  другія - прысвяцілі сябе гідралогіі. Але ўсіх іх аб'ядноўвае адно: гэта адданасць справе і адказнасць, шчырая гордасць за абраную прафесію, усведамленне яе значнасці і  ўкладу ў жыццё грамадства. Гэта  выстаўка  -  даніна павагі жанчынам, якія ўкладаюць у сваю работу не толькі сілы, але і душу, і каму ёсць чым ганарыцца, а таксама  фарміраванне павагі да працы.  

Што ж такое спрайты? Гэта вышынныя электрычныя разрады, назіраныя ў атмасферы зямлі вышэй трапасферных аблокаў. Упершыню гэта з'ява было зафіксавана ў ноч з 5 на 6 ліпеня 1989г. амерыканскім фізікам Дж. Р. Уінклерам з Мінесоцкага ўніверсітэта. Ён тэставаў новую адчувальную камеру для эксперыментаў на вялікай вышыні, камера была накіравана на вобласць над навальнічнымі аблокамі і выявіла некалькі ўзыходзячых яркіх выбліскаў, накіраваных да іёнасферы. Пасля прагляду запісу выявілі, што выпадковым чынам у аб'ектыў патрапіла навальніца ўдалечыні і чырвоныя выбліскі святла, якія нагадваюць танцуючых медуз, якія размяшчаліся прыкладна ў 30 км над аблокамі працягласцю некалькі мілісекунд і даўжынёй 20 км. Па чыстай выпадковасці ў аб'ектыў патрапіла малавывучаная, але зачаравальная з'ява. Наступнае назіранне арганізавалі 8 ліпеня 1993 г. у Форт-Колінс (штат Каларада), якія дазволілі даследчыкам зафіксаваць больш за 200 вышынных разрадаў. Чырвоны спрайт, «чырвоная медуза» - гэта атмасферная з'ява, якое ўспыхвае над актыўнай навальнічнай сістэмай на імгненне, якая б'е ўверх маланка. Вышынны электрычны разрад, які ўзнікае ў мезасферы прыкладна ад 50 да 130 км. Звыклыя нам маланкі ўтвараюцца на вышыні не больш за 16 кіламетраў, б'юць разрадамі паміж хмарамі, і паміж хмарамі і паверхняй Зямлі. Колер спрайт залежыць ад шчыльнасці і складу атмасферы ў зоне разраду. На вышыні каля 70 кіламетраў шчыльнасць атмасферы нізкая, а паветра складаецца пераважна з азоту, гэта тлумачыць чырвонае святло. У ніжняй частцы спрайтаў на вышыні 50-70 кіламетраў шчыльнасць паветра вышэй, электроны губляюць энергію хутчэй і мацней іянізуюць газ, што ўзмацняе сіняе або фіялетавае свячэнне, а чым бліжэй да зямлі, тым больш ціск і колькасць кіслароду, што і мяняе колер на сіні, блакітны ці белы. З-за вышыні адукацыі спрайты, у большасці выпадкаў, бываюць чырвонымі. Механізм фармавання спрайтаў застаецца прадметам даследаванняў. Памер і форма спрайт могуць адрознівацца: часам яны маюць «галінавыя» ніткі ў падставы, бываюць падобнымі на слупы, могуць мець плоскую шапку або быць у форме святлівых медуз. Форма залежыць ад структуры электрычнага поля пасля маланкі, размеркаванні зарада ў воблаку і атмасферных умоў. Часцей за ўсё спрайты ўзнікаюць групамі і здзяйсняюць «танцуючыя» рухі, таму іх лёгка прыняць за неапазнаны аб'ект (дыяметр пучка можа быць прыкладна да 70 кіламетраў).          Спрайты часцей за ўсё назіраюцца ў трапічных або экватарыяльных зонах, а таксама на раўнінах ЗША, дзе навальніцы суправаджаюцца моцнымі разрадамі, але ў апошнія гады яны былі заўважаны над тэрыторыяй Расіі і Беларусі. Так, у 2025 годзе чырвоныя спрайты зафіксавалі ў беларускім небе над Палессем, а ў ноч з 19 на 20 мая 2026 года - над усходняй часткай нашай краіны. Назіранні за спрайтамі праводзяцца з дапамогай высокаадчувальнай фота і відэаапаратуры на арбітальных станцыях ці паветраных судах у начны ці вячэрні час. Вялікая вышыня і адсутнасць святла робяць гэтыя з'явы больш прыкметнымі.

Штогод 1 жніўня навуковая супольнасць і ўсе неабыякавыя да таямніц прыроды адзначаюць неафіцыйнае, але вельмі важнае свята - Дзень кіслароду. Дата выбрана не выпадкова: менавіта 1 жніўня 1774 года англійскі хімік Джозэф Прыстлі ўпершыню атрымаў чысты кісларод, вылучыўшы яго з аксіду ртуці. Гісторыя вялікага адкрыцця Шлях да адкрыцця "жыццёвага паветра" быў цярністым. У XVIII стагоддзі панавала тэорыя флагістана - гіпатэтычнага рэчыва, якое нібы ўтрымлівалася ў гаручых целах. Прыстлі, награваючы аксід ртуці з дапамогай магутнай лінзы, заўважыў, што ў атрыманым газе свечка гарыць ярчэй, а мышы адчуваюць сябе больш бадзёра. Ён назваў гэты газ "дэфлагіставаным паветрам". Паралельна з ім, а па некаторых звестках і крыху раней, аналагічны газ атрымаў шведскі аптэкар Карл Шэеле, назваўшы яго «агністым паветрам». Аднак менавіта французскі навуковец Антуан Лавуазье пазней сістэматызаваў веды, даказаў ролю кіслароду ў працэсах гарэння і дыхання і даў яму сучасную назву oxygenium (ад грэч. «які нараджае кіслоты»). Чаму кісларод - гэта жыццё? Кісларод складае каля 21% атмасферы Зямлі, і яго роля ў біясферы немагчыма пераацаніць. Для большасці жывых арганізмаў ён з'яўляецца галоўным "палівам" метабалізму. У працэсе клеткавага дыхання кісларод акісляе арганічныя рэчывы, вызваляючы энергію, неабходную для росту, рухі і функцыянавання ўсіх сістэм арганізма. Аднак кісларод - гэта не толькі дыханне. Ён з'яўляецца ключавым удзельнікам глабальных цыклаў: 1. Азонавы шчы т: У верхніх пластах атмасферы з кіслароду ўтворыцца азон (O3), які паглынае згубнае ўльтрафіялетавае выпраменьванне Сонца, робячы жыццё на сушы магчымай. 2. Акісляльныя працэсы : Кісларод удзельнічае ў фармаванні зямной кары, уваходзячы ў склад большасці мінералаў. 3. Экалагічны балан с: Асноўным "пастаўшчыком" кіслароду на планеце з'яўляюцца фітапланктон Сусветнага акіяна і наземныя расліны. Фотасінтэз - гэта ўнікальны працэс, які ператварае сонечную энергію і вуглякіслы газ у кісларод, падтрымліваючы далікатнае раўнавагу атмасферы. Берагчы тое, чым дыхаем Дзень кіслароду - гэта нагода задумацца аб тым, наколькі мы залежныя ад чысціні паветра. Забруджванне атмасферы і скарачэнне лясоў напрамую ўплываюць на якасць нашага жыцця. Кісларод - гэта не проста хімічны элемент з атамным нумарам 8, гэта падмурак, на якім пабудавана ўся біялагічная архітэктура Зямлі. Адзначаючы гэты дзень, мы аддаём даніну павагі вялікім вучоным мінулага і нагадваем сабе: кожны наш удых - гэта вынік найскладанейшых прыродных працэсаў, якія патрабуюць нашага беражлівых адносін і абароны.

Лета многія з нас успрымаюць як час цяпла і адпачынку на прыродзе. Аднак менавіта ў гэты перыяд атмасфера найбольш актыўная, а пагодныя ўмовы могуць мяняцца літаральна за лічаныя хвіліны. Якія ж небяспечныя і неспрыяльныя гідраметэаралагічныя з'явы часцей за ўсё назіраюцца летам і чаму так важна ўважліва сачыць за прагнозамі надвор'я? Адной з самых распаўсюджаных неспрыяльных летніх з'яў з'яўляюцца навальніцы. Яны ўзнікаюць з-за моцнага прагрэву зямной паверхні, калі цёплае вільготнае паветра імкліва падымаецца ўверх. Нягледзячы на сваю звыкласць, навальніца ўяўляе сур'ёзную небяспеку. Удары маланкі могуць стаць прычынай пажараў, пашкоджання ліній электраперадачы і няшчасных выпадкаў. Нярэдка навальніцы суправаджаюцца шквалістым ветрам. Хуткасць яго можа дасягаць 25 м/с і больш. Небяспечнай гідраметэаралагічнай з'явай лічыцца ВЕЛЬМІ МОЦНЫ ВЕЦЕР (у тым ліку шквал або смерч), калі максімальная хуткасць ветру (уключаючы парывы) дасягае 25 м/с (90 км/г) і больш. Такі вецер здольны ламаць дрэвы, зрываць дахі будынкаў, пашкоджваць рэкламныя канструкцыі і лініі электраперадачы. Асабліва небяспечна знаходзіцца падчас шквалу побач з высокімі дрэвамі, будаўнічымі аб'ектамі і дрэнна замацаванымі канструкцыямі. Моцны вецер з максімальнай хуткасцю 15-24 м/с адносіцца да неспрыяльных з'яў. Яшчэ адна летняя з'ява –дажджы. За кароткі прамежак часу можа выпасці месячная норма ападкаў. Небяспечнай гідраметэаралагічнай з'явай лічыцца ВЕЛЬМІ МОЦНЫ ЛІВЕНЬ, калі колькасць атмасферных ападкаў, што выпала, складае не менш за 30 мм за перыяд не больш за 1 гадзіну, і ВЕЛЬМІ МОЦНЫ ДОЖДЖ (колькасць атмасферных ападкаў не менш за 50 мм за перыяд не больш за 12 гадзін). У выніку гэтых з'яў хутка падтапліваюцца дарогі, двары, падвалы жылых дамоў і сельскагаспадарчыя ўгоддзі. Моцны дождж і моцны лівень адносяцца да неспрыяльных з'яў, калі колькасць ападкаў складзе 15-49 мм за 12 гадзін і менш. У асобных выпадках летам назіраецца град. Ледзяныя часціцы ўтвараюцца ўнутры магутных навальнічных аблокаў і могуць дасягаць памераў ад некалькіх міліметраў да некалькіх сантыметраў. Небяспечнай гідраметэаралагічнай з'явай лічыцца КРУПНЫ ГРАД – які дасягнуў 20 мм у дыяметры (2 сантыметры). Град наносіць шкоду сельскай гаспадарцы, пашкоджвае аўтамабілі, дахі будынкаў, а часам уяўляе небяспеку для здароўя і жыцця людзей. Не менш сур'ёзным выпрабаваннем становяцца анамальна высокія тэмпературы паветра. Небяспечнай гідраметэаралагічнай з'явай лічыцца ВЕЛЬМІ МОЦНАЯ СПЁКА – значэнне максімальнай тэмпературы паветра, якое дасягнула +35°С і вышэй. Працяглая спёка павялічвае рызыку цеплавых і сонечных удараў, пагаршае самаадчуванне людзей, асабліва пажылых, дзяцей і тых, хто пакутуе хранічнымі захворваннямі. Акрамя таго, гарачае і сухое надвор'е значна павышае верагоднасць узнікнення прыродных пажараў. Важна разумець, што сучасныя метады метэаралагічных назіранняў дазваляюць загадзя выяўляць верагоднасць развіцця небяспечных пагодных працэсаў. Спецыялісты пастаянна аналізуюць дадзеныя наземных метэастанцый, радыёлакатараў, спадарожнікавых назіранняў і лікавых мадэляў атмасферы. На падставе гэтай інфармацыі выпускаюцца штормавыя папярэджанні, якія дапамагаюць насельніцтву і арганізацыям своечасова падрыхтавацца да небяспечных і неспрыяльных пагодных умоў. Хочам нагадаць: не варта ігнараваць папярэджанні сіноптыкаў. Калі прагназуюцца навальніца, моцны вецер, моцны лівень і град, па магчымасці лепш адмовіцца ад паездак на прыроду, не пакідаць аўтамабілі пад дрэвамі, зачыніць вокны, прыбраць з балконаў лёгкія прадметы і выконваць меры асабістай бяспекі. Падчас спёкі неабходна піць дастатковую колькасць вады, абмяжоўваць знаходжанне пад прамымі сонечнымі прамянямі ў самыя гарачыя гадзіны дня і карыстацца галаўнымі ўборамі. Надвор'е – гэта частка нашага жыцця, і цалкам пазбегнуць яго ўплыву немагчыма. Але ўважлівыя адносіны да прагнозаў і выкананне простых рэкамендацый дазваляюць значна знізіць рызыкі. Беражыце сябе і сваіх блізкіх, а мы прадоўжым уважліва сачыць за атмасферай, каб своечасова папярэджваць вас пра небяспечныя і неспрыяльныя гідраметэаралагічныя з'явы.