Візуальнае вызначэнне ступені ўвільгатнення верхніх пластоў глебы

    Кожны сезон рыхтуе для аграметэаролагаў свае задачы. З надыходам цяпла, як толькі з палёў сыходзіць апошні снег (але не раней за 15 лютага), пачынаецца этап візуальнага вызначэння ступені ўвільгатнення верхніх пластоў глебы. 
    Гэты метад унікальны: ён не патрабуе складаных лабараторных прыбораў, а абапіраецца на органалептычныя ўласцівасці зямлі і вымяраецца ў балах. Назіранні ажыццяўляюцца штодзень з 8 да 9 гадзін мясцовага часу. 
    Візуальнае вызначэнне ступені ўвільгатнення верхніх пластоў глебы праводзіцца на наглядальным участку, размешчаным паблізу метэапляцоўкі. Памер наглядальнага ўчастку не меней 3х3 м, паверхня ўчастку павінна быць роўнай. Узоры бяруць у двух процілеглых кутах участку, адступіўшы мінімум 50 гл ад яго меж. Каб не парушаць структуру глебы, пары кутоў для адбору спроб чаргуюцца кожныя суткі. 

      Для выканання прац выкарыстоўваецца лапатка з сантыметровай шкалой на працоўным палатне. Адбор спроб бярэцца на 0-2 гл і 10-12 гл. 
   Спачатку вызначаюць ступень увільгатнення пласта 0-2 см. Аграметэаролаг бярэ пробу глебы і моцна сціскае яе ў далоні. Ступень увільгатнення вызначаюць па паводзінах атрыманага камяка (згодна з табліцы № 4 стандарту арганізацыі СТА-СМЯ-22-2025). 

    Прыклад для супескі: калі пры здушванні камяк фармуецца, але затым распадаецца на часткі, а зямля толькі злёгку мажа скуру - перад намі добра ўвільготненая глеба. 

    Затым лапатка акуратна заглыбляецца, і працэдура паўтараецца для глыбіні 10–12 гл. Вынікі візуальных назіранняў за вільготнасцю верхніх пластоў глебы заносім у табліцу 104 кніжкі назіранняў КАМ-1. 
    Візуальнае вызначэнне ступені ўвільгатнення глебы праводзіцца да 31 кастрычніка.